Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İlke Kararları

 

 

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlığından:

 

 

1.5.1983 tarihli ve 18034 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7.4.1983 tarihli ve 1 sayılı Adli Yargı

Hâkim ve Cumhuriyet Savcıları ile İdarî Yargı Hâkim ve Savcıları Hakkında 2802 Sayılı

Hâkimler ve Savcılar Kanununun 19 ve 118 inci maddeleri uyarınca tespit

edilen Kademe İlerlemesi Esaslarına İlişkin Hâkimler ve Savcılar

Yüksek Kurulu İlke Kararının Yürürlükten

Kaldırılması Hakkında İlke Kararı

 

 

 

            MADDE 1 – Anılan İlke Kararı tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.

             

            MADDE 2 – Yukarıda belirtilen İlke Kararı Resmi Gazete’de yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

 

 

 

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlığından:

 

 

1.5.1983 tarihli ve 18034 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7.4.1983 tarihli ve 2 sayılı Adli Yargı

Hâkim ve Cumhuriyet Savcıları ile İdarî Yargı Hâkim ve Savcıları Hakkında 2802 Sayılı

Hâkimler ve Savcılar Kanununun 21 ve 118’inci maddeleri uyarınca tespit edilen

Derece Yükselmesi Esaslarına İlişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu

 İlke Kararında Değişiklik Yapılması Hakkında İlke Kararı

 

 

 

            MADDE 1 – Anılan İlke Kararının 4 üncü maddesinin son fıkrasından sonra gelmek üzere,  5 inci maddesinin (c) bendinin son fıkrasından sonra gelmek üzere ve 6’ncı maddesinin (c) bendinin son fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

            İdarî yargıda tekemmül eden dava dosyaları üyelere eşitlik esasına göre derhal havale edilir ve yasal zorunluluk olmadıkça ilk defa adına havale edilen üye tarafından sonuçlandırılır.”

            MADDE 2 – Aynı İlke Kararının “Tercihli Yükselme” başlıklı 5 inci maddesinin (c) bendinin       2 nci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

            “Ancak inceleme döneminde baktıkları işlerden çıkardıkları iş yüzdeleri ortalaması, Derece Yükselmesi Esaslarına İlişkin İlke Kararında mümtazen yükselme için belirlenen oranlara ulaşan hâkim ve savcılar; Yargıtay, Danıştay, Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinden geçen işlerden aldıkları çok iyi ve iyi not oranları anılan İlke Kararında tercihli yükselme için aranan yüzdeye ulaştığı takdirde, iş geçirememenin haklı nedenlere dayanması koşuluyla Yargıtay ve Danıştay’dan geçen iş sayılarına bakılmaksızın tercihan terfi ettirilebilirler.”

            MADDE 3 – Yukarıda belirtilen ilkeler Resmi Gazete’de yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

 

 

 

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlığından:

 

 

Adli Yargı Hâkim ve Cumhuriyet Savcıları ile İdarî Yargı Hâkim ve Savcıları Hakkında

2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 15 ve 118’inci maddeleri uyarınca

tespit edilen Birinci Sınıf Olma Esaslarına İlişkin Hâkimler ve

Savcılar Yüksek Kurulu İlke Kararı

 

 

            Karar No: 189/1                                                                                                        Karar Tarihi: 26.2.2009

 

 

            Amaç

            MADDE 1.- (1) Bu İlke Kararının amacı, birinci sınıf olma incelemesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

            Kapsam

            MADDE 2.- (1) Tespit edilen bu esaslar, adlî yargı hâkim ve Cumhuriyet savcıları ile idarî yargı hâkim ve savcıları hakkında uygulanır.

            Dayanak

            MADDE 3.- (1) Bu İlke Kararı 24.2.1983 tarihli ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 5435 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle değişik 15 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

            Tanımlar

            MADDE 4.- (1) Bu İlke Kararında geçen;

            a) Kurul: Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunu,

b) Kanun: 24.2.1983 tarihli  ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununu,

            c) Hâkim, savcı: Adlî ve idarî yargıda görevli hâkim ve savcıları,

ifade eder.

            Birinci sınıf olmanın genel şartları

            MADDE 5.- (1) Hâkim ve savcıların birinci sınıf olmalarına karar verilebilmesi için:

            a) Birinci sınıfa ayrıldıkları tarihten itibaren üç yıl süre ile başarılı görev yapmaları,

            b) Birinci sınıfa ayrılma niteliklerini yitirmemiş olmaları,

gerekir.

            Birinci sınıfa ayrılan hâkim ve savcıların çalışmalarının değerlendirilmesi esasları

            MADDE 6.- (1) Hâkim ve savcıların birinci sınıf olma incelemesine esas üç yıllık çalışmalarının başarılı olup olmadığı;  

            a) Ahlakî gidişleri,

            b) Meslekî bilgi ve anlayışları,

            c) Gayret ve çalışkanlıkları,

            d) Gördükleri işlerin birikmesine sebep olup olmadıkları,

            e) Çıkardıkları işlerin miktar ve mahiyetleri,

            f) Göreve bağlılıkları ve devamları,

            g) Üst merciler ve müfettişlerce haklarında düzenlenen hâl kâğıtları ve başarı bildirim formları,

            h) Kanun yolu incelemesi üzerine verilen notları,

            i)  Varsa  meslekî ve akademik konulardaki faaliyetlerine ilişkin diğer bilgi ve belgeler,

dikkate alınarak, yapılacak değerlendirme sonucunda tespit edilir.

            (2) Birinci Sınıf Olan Hâkim ve Savcıların Çalışmalarının Değerlendirilmesi Esaslarına İlişkin İlke Kararının ilgili hükümlerine göre, “B” veya “C” defterinde başarılı sayılmak için  aranan koşulları yerine getiren hâkim ve savcıların çalışmaları, iş yüzdesi ve not oranı yönünden birinci sınıf olmak için yeterli kabul edilir.

            (3) Görev yeri itibariyle Yargıtay, Danıştay, bölge adliye ve bölge idare mahkemelerinden iş geçirmeleri mümkün olmayan, haklarında sicil fişi düzenlenemeyen ve müfettiş hal kağıdı bulunmayan hâkim ve savcılar “A” defterinde başarılı sayılır.

            Birinci sınıfa ayrılma niteliklerinin yitirilmesi

            MADDE 7.- (1) Birinci sınıfa ayrılmayı gerektiren niteliklerin yitirilip yitirilmediği, Kanunun “Birinci sınıfa ayrılma koşulları” başlıklı 32 nci maddesine ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan İlke Kararında tespit edilen esaslara göre belirlenir. Kanun ve İlke Kararına göre, aşağıdaki hâllerden birinin gerçekleşmesi durumunda birinci sınıfa ayrılma niteliklerinin yitirildiği sonucuna varılır. 

            (A) Hükümlülük ve kovuşturma bakımından:

            a) Mesleğin vakar ve onuruna dokunan veya kişisel haysiyet ve itibarını kıran veya görevle ilgili herhangi bir suçtan, affa uğramış olsa bile hüküm giymemiş olmak,

            b) Meslekten çıkarmayı, yer değiştirmeyi veya yükselmeden geri bırakılmayı gerektiren bir eylem nedeniyle kovuşturma altında bulunmamak,

            (B) Disiplin bakımından:

            a)  Kanunun 68 inci maddesine göre yer değiştirme cezası almamış olmak,

            b) Kanunun 65, 66 ve 67 nci maddelerinde sayılan kınama, kademe ilerlemesinin durdurulması veya derece yükselmesinin durdurulması cezalarını aynı türden olmasa bile birden fazla almamış olmak,

            c) Meslekten çıkarmayı, yer değiştirmeyi veya yükselmeden geri bırakılmayı gerektiren bir eylem nedeniyle disiplin yönünden soruşturma altında bulunmamak,

gerekir.

            Yukarıda “b” bendinde sayılan cezalardan sadece birinin alınması hâlinde, bu cezaya neden olan fiilin niteliği göz önünde tutularak, birinci sınıfa ayrılmanın yitirilip yitirilmediği Kurulca takdir edilir.

            Müktesep hak

            MADDE 8.- (1) Kurulca birinci sınıf olmalarına karar verilen hâkim ve savcılar için bu uygulama  müktesep hak teşkil edeceğinden, koşulların sonradan kaybedilmiş olması nedeniyle geri alınamaz.

            İnceleme usulü ve zamanı

            MADDE 9.- (1) Birinci sınıf olma incelemesi, Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen dönemler esas alınarak yılın Nisan, Ağustos ve Aralık aylarının son günlerinden geçerli olmak üzere yapılır.

            (2) Kanunda ve İlke Kararında sayılan kesin engeller dışında, birinci sınıf olamayacağına karar verilen hâkim ve savcılar, iki yıl geçmedikçe tekrar incelemeye tabi tutulamazlar.

            Kaldırılan hükümler

            MADDE 10.- (1) 13.12.2006 tarihli ve 26375 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.1.2006 tarihli ve 6 sayılı Birinci Sınıf Olma  Esaslarına İlişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İlke Kararı yürürlükten kaldırılmıştır.

            Yürürlük

            MADDE 11.- (1) Yukarıda belirtilen İlke Kararı Resmî Gazete’de yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

 

 

 

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlığından:

 

 

 

 Adli Yargı Hâkim ve Cumhuriyet Savcıları ile İdarî Yargı Hâkim ve Savcıları Hakkında

2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 33 ve 118’inci maddeleri uyarınca

tespit edilen Birinci Sınıf Olan Hâkim ve Savcıların Çalışmalarının

Değerlendirilmesi Esaslarına İlişkin Hâkimler ve

 Savcılar Yüksek Kurulu İlke Kararı

 

 

            Karar No: 189/2                                                                                                        Karar Tarihi: 26.2.2009

 

 

            Amaç

            MADDE 1.- (1) Bu İlke Kararının amacı birinci sınıf olan hâkim ve savcıların üç yılda bir tâbi tutulacakları incelemeye ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

            Kapsam

            MADDE 2.- (1) Tespit edilen bu esaslar birinci sınıf olan adlî yargı hâkim ve Cumhuriyet savcıları ile idarî yargı hâkim ve savcıları hakkında uygulanır.

            Dayanak

            MADDE 3.- Bu İlke Kararı 24.2.1983 tarihli ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 5435 sayılı Kanunun 16 ncı maddesiyle değişik 33 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

            Tanımlar

            MADDE 4.- (1) Bu İlke Kararında geçen;

            a) Kurul: Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunu,

            b) Kanun: 24.2.1983 tarihli  ve 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununu,

            c) Hâkim, savcı: Adlî ve idarî yargıda görevli birinci sınıf olan hâkim ve savcıları,

ifade eder.

            Genel kural

            MADDE 5.- (1) Birinci sınıf olan hâkim ve savcıların çalışmaları, bu sınıfa ayrıldıkları tarihten itibaren üç yılda bir Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca değerlendirmeye tâbi tutulur.

            Değerlendirmenin genel şartları

            MADDE 6.- (1) Hâkim ve savcıların üç yılda bir tâbi tutuldukları incelemeler sonucunda çalışmalarının başarılı sayılabilmesi için;

            a) Bu İlke Kararında belirlenen koşulları gerçekleştirmiş,

            b) Birinci sınıfa ayrılma niteliklerini yitirmemiş,

olmaları gerekir.

            Hâkim ve savcıların çalışmalarının değerlendirilmesi esasları

            MADDE 7.- (1) Hâkim ve savcıların;

            a) Ahlakî gidişleri,

            b) Meslekî bilgi ve anlayışları,

            c) Gayret ve çalışkanlıkları,

            d) Gördükleri işlerin birikmesine sebep olup olmadıkları,

            e) Çıkardıkları işlerin miktar ve mahiyetleri,

            f) Göreve bağlılıkları ve devamları,

            g) Üst merciler ve müfettişlerce haklarında düzenlenen hâl kâğıtları ve başarı bildirim formları,

            h) Kanun yolu incelemesi üzerine verilen notları,

            i) Varsa  meslekî ve akademik konulardaki faaliyetlerine ilişkin diğer bilgi ve belgeler,

dikkate alınarak, üç yıllık çalışmalarının değerlendirilmesi sonucu başarı dereceleri tespit edilir.

            Başarı dereceleri

            MADDE 8.- (1) Hâkim ve savcılar üç yılda bir tâbi tutulacakları incelemeler sonucunda,  çalışmalarındaki başarı derecelerine göre aşağıdaki şekilde sınıflandırılır ve her sınıf kendi içinde sıraya konur.

            a) A defterinde başarılı

            b) B defterinde başarılı

            c) C defterinde başarılı

            (2) İnceleme dönemi içinde geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının %50'sini çıkaramayan veya Yargıtay, Danıştay, bölge adlîye ve bölge idare mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı % 50’nin altında kalan ya da zayıf not sayısı, notların genel toplamına göre % 4’ü geçen hâkim ve savcıların terfiden geri bırakılmalarına Kurulca karar verilebilir.  

            (3) Birinci sınıf olan hâkim ve savcıların almakta oldukları aylık oranlarına, 2802 sayılı Kanunun 5536 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile değişik 103 üncü maddesi uyarınca, her üç yılda bir iki puan ilâve edilebilmesi için “B” ya da “C” defterinde başarılı sayılmaları gerekir.

            A defterinde başarılı sayılma

            MADDE 9.- (1) Hâkim ve savcılar bir inceleme dönemi içinde geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının % 50’sini çıkarmaları; bu işlerden Yargıtay, Danıştay, bölge adlîye ve bölge idare mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranının % 50’ye ulaşması ve zayıf not sayısının, notların genel toplamına göre % 4’ü geçmemesi koşuluyla A defterinde başarılı sayılabilirler.

            (2) Not oranı “C” defterinde başarılı sayılmak için gerekli yüzdeye ulaşmış olmakla birlikte iş yüzdesi %50’nin altında kalanlar, “A” defterinde başarılı sayılırlar.

            B defterinde başarılı sayılma

            MADDE 10.- (1) Adlî yargı hâkimleri:

            a) Bir inceleme dönemi içinde Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı birinci, ikinci ve üçüncü bölgelerde % 70’e, dördüncü ve beşinci bölgelerde % 60’a ulaşan hâkimlerden, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının birinci, ikinci ve üçüncü bölgelerde %70’ini, dördüncü ve beşinci bölgelerde %60’ını karara bağlayan,

            b) Kadastro davalarına bakan hâkimlerden, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı %60’a ulaşanlar, geçen yıllardan devren gelen işlerin % 40’ını, dönem içinde gelen işlerin ise     % 60’ını çıkardıkları takdirde,

            c) Emsaline göre işi çok fazla olan merkezlerdeki mahkemelere geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarından;

            1. Ağır ceza ve çocuk ağır ceza mahkemelerinde 1050,

            2. Asliye hukuk ve aile mahkemelerinde 2250,

            3. Asliye ceza, fikrî ve sınaî haklar ceza ve çocuk mahkemelerinde 2100,

            4. Sulh hukuk ve sulh ceza mahkemelerinde 3000,

            5. Ticaret ve fikrî ve sınaî haklar hukuk mahkemelerinde 1500,

            6. Tüketici mahkemesinde 2700,

            7. İş mahkemesinde 3000, 

            8. Kadastro mahkemesinde 900,

            9. İcra ceza işlerinde 7500 ve icra hukuk işlerinde 3000,

dosyayı sonuçlandırıp karara bağlayan ve başarılı sayılmak için gerekli olandan daha üstün bir liyakat gösterenlerin, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları zayıf notların genel not toplamına göre % 2’yi geçmemesi koşuluyla “B” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            (2) Adlî yargı Cumhuriyet savcıları :

            a) Bir inceleme dönemi içinde Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı birinci, ikinci ve üçüncü bölgelerde % 75’e, dördüncü ve beşinci bölgelerde % 70’e ulaşan Cumhuriyet savcılarından, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının birinci, ikinci ve üçüncü bölgelerde           % 80’ini, dördüncü ve beşinci bölgelerde % 70’ini karara bağlayan,

            b) Emsaline göre işi çok fazla olan merkezlerdeki Cumhuriyet savcılıklarına geçen yıllardan devreden ve gelen işlerden 3000 soruşturma, 12000 ilâmat evrakını sonuçlandıran,

            c) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250 nci maddesi kapsamındaki suçlara bakmak üzere görevlendirilen Cumhuriyet savcılarından, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı ile çıkardıkları iş yüzdesi %70’e  ulaşan ve başarılı sayılmak için gerekli olandan daha üstün bir liyakat gösterenlerin, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları zayıf notların genel not toplamına göre % 2’yi geçmemesi koşuluyla “B” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            d) İş yoğunluğu gereği olarak münhasıran ceza infaz kurumları ile tutukevlerinde görevlendirilen Cumhuriyet savcılarının, bu görevlerde inceleme döneminin en az yarısı kadar çalışmaları hâlinde, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranına bakılmaksızın ağır ceza Cumhuriyet başsavcıları tarafından haklarında doldurulan başarı bildirim formları, müfettiş hâl kağıtları ile diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek “B” defterinde başarılı sayılmalarına Kurulca karar verilebilir.

            (3) İdarî yargı hâkim ve savcıları :

            a) Bir inceleme dönemi içinde Danıştay ve bölge idare mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı % 85’e ulaşan idarî yargı hâkimlerinden, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının % 80’ini karara bağlayan ve başarılı sayılmak için gerekli olandan daha üstün bir liyakat gösterenlerin Danıştay ve bölge idare mahkemelerinden aldıkları zayıf notların genel not toplamına göre % 2’yi geçmemesi koşuluyla “B” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.           

            C defterinde başarılı sayılma

            MADDE 11.- (1) Adlî yargı hâkimleri:

            a) Bir inceleme dönemi içinde Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı (zayıf not bulunmamak koşuluyla) % 85’e  ulaşan hâkimlerden, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının % 80’ini karara bağlayan,

            b) Kadastro davalarına bakan hâkimlerden, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı % 75’e ulaşanlar, geçen yıllardan devren gelen işlerin % 50’sini, dönem içinde gelen işlerin ise % 70’ini çıkardıkları takdirde,

            c) Emsaline göre işi çok fazla olan merkezlerdeki mahkemelere geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarından;

            1. Ağır ceza ve çocuk ağır ceza mahkemelerinde 1200,

            2. Asliye hukuk ve aile mahkemelerinde 2600,

            3. Asliye ceza, fikrî ve sınaî haklar ceza ve çocuk mahkemelerinde 2400,

            4. Sulh hukuk ve sulh ceza mahkemelerinde 3450,

            5. Ticaret ve fikrî ve sınaî haklar hukuk mahkemelerinde 1700,

            6. Tüketici mahkemesinde 3100,

            7. İş mahkemesinde 3450,

            8. Kadastro mahkemesinde 1050,

            9. İcra ceza işlerinde 8600 ve icra hukuk işlerinde 3450,

dosyayı sonuçlandırıp karara bağlayan, Kanunda ve İlke Kararlarında belirlenen nitelikleri veya maddî eserleri ile başarılı sayılmak için gerekli olandan çok yüksek liyakat derecelerine ulaştıklarına kanaat getirilenlerin “C” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            (2) Adlî yargı Cumhuriyet savcıları :

            a) Bir inceleme dönemi içinde Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı (zayıf not bulunmamak koşuluyla) % 90’a ulaşan Cumhuriyet savcılarından, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının % 80’ini karara bağlayan,

            b) Emsaline göre işi çok fazla olan merkezlerdeki Cumhuriyet savcılıklarına geçen yıllardan devreden ve gelen işlerden 3600 soruşturma, 15000 ilâmat evrakını sonuçlandıran,

            c) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250 nci maddesi kapsamındaki suçlara bakmak üzere görevlendirilen Cumhuriyet savcılarından, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı % 85’e, çıkardıkları iş yüzdesi ise %80’e ulaşan, Kanunda ve İlke Kararlarında belirlenen nitelikleri veya maddî eserleri ile başarılı sayılmak için gerekli olandan çok yüksek liyakat derecelerine ulaştıklarına kanaat getirilenlerin “C” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            d) İş yoğunluğu gereği olarak münhasıran ceza infaz kurumları ile tutukevlerinde görevlendirilen Cumhuriyet savcılarının, bu görevlerde yükselme süresinin en az yarısı kadar çalışmaları hâlinde, Yargıtay ve bölge adlîye mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranına bakılmaksızın ağır ceza Cumhuriyet başsavcıları tarafından haklarında doldurulan başarı bildirim formları, müfettiş hâl kağıtları ile diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek “C” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            (3) İdarî yargı hâkim ve savcıları :

             a) Bir inceleme dönemi içinde Danıştay ve bölge idare mahkemelerinden aldıkları çok iyi ve iyi not oranı (zayıf not bulunmamak koşuluyla) % 95’e ulaşan idarî yargı hâkimlerinden, geçen yıllardan devreden ve gelen toplam iş miktarının % 90’ını karara bağlayan, Kanunda ve İlke Kararlarında belirlenen nitelikleri veya maddî eserleri ile başarılı sayılmak için gerekli olandan çok yüksek liyakat derecelerine ulaştıklarına kanaat getirilenlerin “C” defterinde başarılı olduklarına Kurulca karar verilebilir.

            Ortak hükümler

            MADDE 12.- (1) İş yüzdelerinin hesaplanması:

            a) İnceleme dönemi içinde yetki değişikliği veya görev yeri değişikliği nedeniyle farklı mahkemelerde ya da yerlerde farklı sürelerde çalışılması hâlinde, bu mahkemelerin veya yerlerin bir kısmının iş yüzdesinin yetersiz olması durumunda iş yüzdesi ortalaması, iş yüzdeleri üzerinden değil dönem içinde bakılan ve çıkartılan toplam iş sayıları esas alınarak hesaplanır.

            b) Altı ay veya daha kısa süreli olarak görev yapılan yer ve mahkemelerdeki iş yüzdeleri lehe ve aleyhe değerlendirilebilir. Altı aydan fazla, bir yıldan az çalışılan yer ve mahkemelerdeki iş yüzdeleri, başarı derecelerine göre belirlenen iş yüzdelerinin 12’ye bölünmesi ile bulunacak aylık iş yüzdesinin çalışılan süreyle çarpılması sonucunda ortaya çıkan rakamlar esas alınarak hesaplanır.

            c) Görev yapılan mahkemelerdeki veya yerlerdeki sürelerin bir yılın altına düşmesi hâlinde, her mahkemede ve yerde çalışılan sürenin karşılığı olan oranlarda iş çıkarmak gerekir. Aylık oranlamaya tâbi mahkemelerdeki veya yerlerdeki iş yüzdesi ortalamasının hesaplanmasında ise öncelikle, çalışılan yer ve mahkemelerin toplam süresinin, yer ve mahkeme sayısına bölünmesi suretiyle ortalama süre belirlenir. Daha sonra, inceleme döneminde bakılan ve çıkarılan toplam iş sayıları esas alınarak bulunacak iş yüzdesinin, yukarıdaki usule göre belirlenen ortalama sürenin karşılığı olan iş yüzdesine ulaşıp ulaşmadığına bakılır.

            (2) Haklı nedenler:

            Bir inceleme dönemi içinde uzun süreli sağlık raporu veya doğum nedeniyle ücretsiz izin alınması ya da görevli olarak yurt dışına gönderilmesi, görevden ayrılmak suretiyle yüksek lisans veya doktora öğrenimi yapılması, tayin ve yetki nedeniyle değişik mahkemelerde çalışılması, müstemir yetki dışında iş çıkarılması, gelen ve devralınan iş sayısının fazlalığı, yargılamanın ve soruşturmanın zorunlu kıldığı işlemlerin zamanında yapılmamasının haklı nedenlerden kaynaklanması gibi sebeplerle yukarıda 9, 10 ve 11’inci maddelerde belirtilen asgarî oranlardan az iş çıkarılması hâli Kurulca lehe değerlendirilebilir.

            (3) Puan ilâvesi ve kesirler:

            Kanun yolu incelemesi üzerine verilen çok iyi ve iyi not oranının İlke Kararında belirtilenlerden yüksek olması hâlinde, müfettiş hâl kağıtları da dikkate alınarak iş yüzdelerine; bakılan işlerin miktar ve mahiyeti gözetilerek gayret ve çalışması ile emsalinden daha fazla iş çıkaranların ise not oranlarına Kurulca en fazla iki puan ilâve edilebilir. Not oranı ve iş yüzdesi hesabında kesirler tam sayıya çıkartılır.

            (4) İnceleme dönemine ait not ve işler:

             a) Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun incelemelerine esas olan not ve işler; 1 Nisan-31 Mart,          1 Ağustos-31 Temmuz, 1 Aralık-30 Kasım tarihleri arasında üç yıl içinde alınan notlar ile çıkarılan işlerdir. Bu dönemlere ait olmakla beraber defterlerin düzenlenmesinden sonra Yargıtay’dan gelen notlar da değerlendirmeye alınır.

             b) İlgililerin talebi üzerine yapılan not düzeltmelerinin değerlendirmeye alınabilmesi için maddî hataya dayanması veya gerekçeli olması gerekir.

            (5) Defterlerin sıralaması:

            8 inci maddeye göre aynı başarı derecesine sahip olanların defterleri;

            a) Adlî yargı hâkimleri

            1. Bölge adlîye mahkemeleri ile ilk derece mahkemelerinde görevli hâkimler,

            2. Adalet müfettişleri, yüksek mahkemelerde görevli raportörler ve tetkik hâkimleri, Bakanlık tetkik  hâkimleri ile bu görevlerde geçici yetkiyle çalışanlar.

            b) Cumhuriyet savcıları

            1. Bölge adlîye mahkemeleri ile Adlîyelerde görevli Cumhuriyet başsavcı ve savcıları,

            2. Ceza infaz kurumlarından sorumlu Cumhuriyet savcıları,

3. Yargıtay Cumhuriyet savcıları,

            c) İdarî yargı hâkimleri

            1. Bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinde görevli hâkimler,

            2. Adalet müfettişleri, yüksek mahkemelerde görevli raportörler ve tetkik hâkimleri, Bakanlık tetkik hâkimleri ile bu görevlerde geçici yetkiyle çalışanlar.

            d) Savcılar

            1. Danıştay savcıları,

            Yukarıdaki şekilde sıralamaya tâbi tutulur.

            e) Adlîyelerde görev yapan hâkim ve savcıların, kanun yolu incelemesi üzerine aldıkları çok iyi ve iyi not oranları esas alınarak sıralama yapılır. Not oranlarının eşitliği hâlinde Yargıtay, Danıştay, bölge adlîye ve bölge idare mahkemelerinden geçirdikleri iş sayılarına; not oranları ve iş sayılarının eşitliği hâlinde çıkardıkları iş yüzdelerine; iş yüzdelerinin eşitliği hâlinde ise sicil numaraları esas alınarak sıralama yapılır.   

            Birinci sınıfa ayrılma niteliklerinin yitirilmesi

            MADDE 13.- (1) Birinci sınıfa ayrılmayı gerektiren niteliklerin yitirilip yitirilmediği, Kanunun “Birinci sınıfa ayrılma koşulları” başlıklı 32 nci maddesine ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan İlke Kararında tespit edilen esaslara göre belirlenir. Kanun ve İlke Kararına göre, aşağıdaki  hâllerden birinin gerçekleşmesi durumunda, birinci sınıfa ayrılma niteliklerinin yitirildiği sonucuna varılır.  

            (A) Hükümlülük ve kovuşturma bakımından:

            a) Mesleğin vakar ve onuruna dokunan veya kişisel haysiyet ve itibarını kıran veya görevle ilgili herhangi bir suçtan affa uğramış olsa bile hüküm giymemiş olmak,

            b) Meslekten çıkarmayı, yer değiştirmeyi veya yükselmeden geri bırakılmayı gerektiren bir eylem nedeniyle kovuşturma altında bulunmamak,

            (B) Disiplin bakımından:

            a)  Kanunun 68 inci maddesine göre yer değiştirme cezası almamış olmak,

            b) Kanunun 65, 66 ve 67 nci maddelerinde sayılan kınama, kademe ilerlemesinin durdurulması veya derece yükselmesinin durdurulması cezalarını aynı türden olmasa bile birden fazla almamış olmak,

            c) Meslekten çıkarmayı, yer değiştirmeyi veya yükselmeden geri bırakılmayı gerektiren bir eylem nedeniyle disiplin yönünden soruşturma altında bulunmamak,

gerekir.

            Yukarıda “b” bendinde sayılan cezalardan sadece birinin alınması hâlinde bu cezaya neden olan fiilin niteliği göz önünde tutularak birinci sınıfa ayrılmanın yitirilip yitirilmediği Kurulca takdir edilir.

            İnceleme usulü ve zamanı

            MADDE 14.- (1) Birinci sınıf olan hâkim ve savcıların başarı durumlarının incelenmesi, Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen dönemler esas alınarak, Nisan, Ağustos ve Aralık aylarının son günlerinden geçerli olmak üzere Kurulca yapılır.

            Kaldırılan hükümler

            MADDE 15.- (1) 28.5.2004 tarihli ve 25475 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.1.2004 tarihli ve 16 sayılı Birinci Sınıf Olan Hâkim ve Savcıların Çalışmalarının Değerlendirilmesi Esaslarına İlişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İlke Kararı yürürlükten kaldırılmıştır.

            Yürürlük

            MADDE 16.- Yukarıda belirtilen İlke Kararı Resmî Gazete’de yayımı tarihinde yürürlüğe girer.